طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
پس از تهاجم موفق اتحاد جماهیر شوروی
تعداد سربازان آلمانی در خط مقدم .افزایش بی‌سابقه‌ای داشته است
گروه‌‌ به اصطلاح مقاومت ...دیروز ضربه‌ی دیگری خورد
...سه تروریست به ضرب گلوله کشته شدن
‫صبح بخیر، آقای شاول.
‫ممنون. صبح بخیر. ‫صبح بخیر.
‫این دو نخ سیگارت... ‫منم جلیقه‌م رو میذارم.
‫منم کلاه‌م رو میذارم. ‫دست من پُـره. 3 تا 9 دارم.
‫پس کار من تمومه. فقط شلوارم واسم مونده.
‫منم.
‫هیـچی درموردش نگو. ‫درباره‌ی مرگش؟
‫نه. درباره‌ی اون یکی کارش.
‫فکر می‌کنه ثروتمند شده و ‫مثل یه قهرمان مُرده.
‫نیمی از من مُرده.
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
‫تو دوستش داری؟ ‫آره.
‫اینجا خوبه.
‫اینجا خوبه؟
‫آره، خیلی خوبه. همونجا آویزونش کن.
‫فردا میرم بازار. ‫تو چیزی نمی‌خوای؟
‫تیـغ اِصلاح نمی‌خوای؟
‫تا ریش‌ت رو بزنی... ‫بلکه ببینم چه شکلی هستی.
‫نه، ریش‌م رو دوست دارم.
‫تو نمیری؟
‫دیگه حرفی با خدا ندارم.
‫مادرم می‌پرسید ‫چرا دیگه به کلیسا نمیرم.
‫بهش گفتم ایمانم رو از دست دادم.
‫اما نفرت، من رو از اونجا دور می‌کنه.
‫نمی‌تونم جلوی در کلیسا ‫نفرتم رو فراموش کنم و ‫یکساعت بعد
‫موقع بیرون اومدن، دوباره متنفر بشم.
‫نفرتم مُدام بیشتر میشه... ‫شب و روز.
‫دلیلش اینه.
‫هی، بیا بریم اینجا. اینطرف.
‫پدرومادرش.
‫هردوشون تو یه سال مُردن.
‫میرم برات آب بیارم.
‫نمی‌خواد.
‫به‌هرحال که نمی‌تونم بخوابم.
‫نوشیدنی نمی‌خوری؟ ‫اوه، نه.
‫توی پاریس هم اینکارو نمی‌کردم. ‫پولش رو نداشتم.
‫پس یک گیلاس شراب... ‫من حساب می‌کنم. ‫الان دیگه دستمزد خوبی می‌گیرم.
‫ممنون.
‫واقعاً عجیبه ‫مثل یه زن بیکار و بی‌عار اینجا نشستم.
‫به آینده فکر می‌کنی؟ ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫منظورم اینه که... ‫بالاخره باید یه روزی ازدواج کنی.
‫خب، اینجا آدم‌های زیادی ‫برای انتخاب کردن نیست.
‫مثلاً راش هست. ‫قهرمان بزرگ مقاومت.
‫و تو البته. ‫آه، بله.
‫نه... ‫تو میری. ‫برمی‌گردی پیش آدم‌های مثل خودت.
‫یه شغل خوب پیدا می‌کنی و ‫دختری ‫که توی وزارت فرهنگ کار میکنه...
‫همه‌چیز رو می‌دونه. ‫دلم می‌خواد اینجا بمونم.
‫بهتر نیست بریم به اون مراسم رقصی که ‫راش گفت. ها؟
‫من علاقه‌ای به این چیزها ندارم. ‫تو برو.
‫تنها که نمیرم.
‫ولی اگه می‌رفتیم خیلی خوب میشد.
‫مادرم خوابه.
‫خیلی مهربون بودن.
‫شاید از ما متنفر نیستن.
‫البته که از تو متنفر نیستن.
‫خب، شب بخیر.
‫بیا از پله‌های اصلی بریم.
‫تو که مستخدم نیستی.
‫ترسا، تویی؟ ‫آره!
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫و اینجا... ‫ژان لویی برای اولین بار ‫در مراسم عشای ربانی شرکت میکنه.
‫دوباره همون کشیش‌ـه اینجاست.
‫یکبار بهمون گفت: ‫شاول همیشه شب‌های کریسمس، ‫برای شام به اینجا دعوتش می‌کرده.
‫مادرم هم بهش گفت: ‫دیگه خبری از اون شام‌ها‌ نیست.
‫فکر می‌کنم عاشقِ ‌سینه‌چاکت، راش، ‫اومده ادای احترام کنه.
‫خب، پس در رو باز کن. ‫وگرنه مادرم داد و بیداد میکنه.
‫باشه.
‫مطمئنم که شاول هیـچوقت ‫هوس نمیکنه ‫برگرده خونه.
‫منم... ‫تصمیم گرفتم بجای اون اینکارو کنم.
‫ولی همه‌ی اهالی دهکده ‫می‌فهمن‌ تو شاول نیستی.
‫دیگه باید ریسک می‌کردم. ‫فقط برای یک شب.
‫کی هستی؟ چی شده؟ چی شده؟ ‫چی شده؟
‫ببخشید که مزاحم‌تون شدم، پدر. ‫درباره‌ی خانم مونـژو‌ـه.
‫اوه، اوه،‌ بله، بله. ‫انتظارش رو داشتم.
‫مشکل قلبی داره. درسته؟ ‫بله. دخترش ازم خواست...
‫بیرون بارون میاد؟
‫نه، بارون نمیاد. نه. ‫خوبه، خوبه‌، خوبه.
‫اجازه میدین من بیارمش، پدر؟
‫نفس کشیدنش خیلی بهتر شده.
‫ممنون، پدر.
‫هروقت کارم داشتی، ‫حتماً بفرست دنبالم.
‫من با پدر میرم. ‫خیلی زود برمی‌گردم.
‫ترسا، باید باهات حرف بزنم.
‫دیگه نمی‌خوام دروغ‌هات رو بشنوم. ‫دیگه درباره‌ی مرگ برادرم ‫حقیقت رو می‌دونم.
‫مـن حقیقت رو بهت گفتم. ‫واقعاً حقیقت رو گفتی؟
‫همون شبی مُرد که من احساس درد کردم. ‫ترسا.
‫گوش کن. اصلاً اینطور نبود.
‫مادر کشیش می‌خواد. ‫متأسفم. ‫میرم دنبالش.
‫آره، مرگ راحتی داشت. ‫درد نکشید.
‫البته... می‌دونی که دیگه باید ‫از اون خونه بیای بیرون...
‫متوجهی که ‫دختره باید یه نفر رو از دهکده ‫به عنوان همدم ‫بیاره پیش خودش.
‫خب... آره، می‌دونم... ‫ولی اون خیلی جوونه.
‫دختره ساده‌‌ای هم هست.
‫بله، ولی اون در پاریس زندگی کرده. ‫یه دختر روستایی که نیست.
‫ربطی به محل زندگیش نداره.
‫من‌ از منظر‌ تجربه و ‫تا حدی هم منطق حرف می‌زنم.
‫من 50 سال تو این ‫روستای دورافتاده زندگی کردم و
‫و با اطمینان بهت میگم که ‫چیزی زیادی از دست ندادم.
‫دارم از زندگی حرف می‌زنم.
‫بنظر میرسه مرد تحصیل‌کرده‌ای باشی.
‫ولی آیا منظورت اینه که ‫این موضوع به من مربوط نیست؟
‫منظورت چیه؟ ‫خب، من دارم از طبیعت انسان‌ ‫صحبت کنم.
‫تو که نمی‌تونی مثل من هرروز
‫یه گوشه بشینی و ‫به حرف‌های مردم گوش کنی،
‫مردها و زن‌هایی که ‫از خودشون و کارهایی که کردن میگن
‫بدون اینکه چیزی از ‫طبیعت انسان بدونن.
‫داره برای مادرش سوگواری میکنه. ‫خب، تمام این احساسات، ‫یه وجه مشترک دارن.
‫مردم از غم و اندوهی که در شهوت ‫نهفته شده صحبت می‌کنن،
‫اما گاهی وقت‌ها فراموش می‌کنن که ‫در غم و اندوه هم شهوت وجود داره.
‫تو که نمی‌خوای از این وضعیت ‫ سواستفاده کنی... ‫درست میگم، فرزندم؟
‫لطفاً به من اعتماد کنید، پدر.
‫من فقط خیر و صلاح‌ش رو می‌خوام.
‫خوبه.
‫خوبه. خیلی خوبه.
‫چرا تنهام نمی‌ذاری؟
‫تو تنها هستی. ‫خیلی تنها.
‫ولی دیگه هیـچوقت تنها نمی‌مونی.
‫مدت زیادی از من متنفر بودی. ‫اما الان دیگه تموم شده.
‫دیگه لازم نیست ‫نگران هیـچ‌چیزی باشی.
‫خیلی خسته‌ام. ‫الان دیگه باید استراحت کنی، ترسا.
‫فکر می‌کردم می‌تونم به ژان اعتماد کنم...
‫اما اون درباره‌ی میشل بهم دروغ گفت.
‫به من اعتماد کن.
‫چون من بدترین چیز رو بهت گفتم.
‫هرچیزی که لازم بود بدونی.
‫آره، فکر می‌کنم همینطوره.
‫ترسا...
‫نمی‌دونستم تو اینجایی. ‫کشیش رو صحیح و سالم رسوندی؟
تو آسیب دیدی
‫ترسا...
‫ترسا، گوش کن چی میگم.
‫یه نامه توی اتاقم هست... ‫روی میزم.
‫برش‌دار. تو... ‫شاید لازمت بشه. کمکت می‌کنه.
‫وصیت‌نامه‌م رو نوشتم.
‫الان دیگه چه اهمیتی داره؟ ‫گوش کن چی می‌گم.
‫اون نامه رو... ‫اون وصیت‌نامه رو به دست راش برسون. ‫اون کمکت می‌کنه.
‫وای، خدایا.
‫ترسا... ‫اون نفرت... ‫الان دیگه از بین رفته؟
‫خوبه.
‫خوبه، ترسا.
‫دیگه هیـچ مشکلی برات پیش نمیاد.
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top