طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
- هی خل‌وضع، مسابقه می‌دی؟
آهان راسته، تو که ماشین نداری.
جدی جدی، اسکیت برد؟
امروز روز آخر مدرسه‌ست، بچه‌ها.
یادتون نره، کمداتون رو خالی کنین.
هر چی جا بمونه، مال من می‌شه.
- اوه خودشِ. - چطوری عجیب‌الخلقه؟
ببین کیو پیدا کردم، ول‌گردی می‌کرد تو راهرو.
- دیر کرده. - انگار این کار برات عادت شده خانم لنسینگ.
واقعا عادتت شده دیر بیای.
دیگه با خودته.
- ببخشید که دیر اومدم.
- امتحان نهایی شروع شده.
- صفر می‌گیره صد در صد!
- اوه نگاه کن، اون خرخونه‌ست دیگه!
- حواستون به برگه‌هاتون باشه آقایون.
- مرسی.
- خب بچه‌ها این آخر هفته مهمونی می‌ریم یا نه؟
- [دانش‌آموز] شنیدم مام‌بابای دایس رفتن بیرون شهر.
- جدی؟ باید بریم اونجا.
خب باشه.
- هی.
- حالت خوبه؟
- نه.
- مامانت و بابات خیلی ناراحت شدن؟
- اونا اصلاً نمی‌خوان من اینجا باشم.
- [دوست] چی می‌گی آخه؟
- حس می‌کنم اگه نباشم همه خوشحال‌تر می‌شن.
فقط... فقط می‌خوام از مونتری برم.
اینجا جایی برای من نیست.
و امروز گواهینامه گرفتم.
می‌تونم هر جا برم.
خب یعنی می‌خوای فرار کنی؟
- نمی‌دونم.
- جدی باش.
اونا دوستت دارن.
تو زندگی خوبی داری، الی.
اصلاً کجا می‌خوای بری؟
- می‌خوام بفهمم پدرم کی بوده.
بدونم از کجا اومدم.
- نمی‌تونی بزنی بری، الی.
ماشینای جدید همشون GPS دارن.
پلیسا تو یه چشم بهم زدن ردیابیت می‌کنن.
- خب شاید لازم نباشه یکی از اون ماشینای جدید مسخره رو سوار شم.
و این یعنی پرچم سفید،
فقط یه دور دیگه مونده.
- نه، فقط منتظر عمو‌مم.
- یعنی نمی‌خوای با قهرمان امشب بری دور بزنی؟
- مسابقه دادی امشب؟
آره.
و برنده شدم.
- باید بذاری شهر رو نشونت بدم.
- مگه چیزی هم داره دیدن داشته باشه؟
- چیزی؟
عزیزم، پتالوما پره از جاهای خفن!
یه وافل‌هاوس داریم، کمتر از ۲۰ مایل اون‌ورتر.
کرَکر بِرِل هم زیر ۳۰ مایله.
- اوه کرکر برل، آره!
توی اون گاراژت نشسته.
خوشبختم الی.
- منم همین‌طور.
- اون ۱۶ سالشه.
- آره، منم ۱۹ سالمه.
قدیما تو این سن‌ها ازدواج می‌کردن!
- بی‌خیال شو.
- باشه دیگه، تیم مست.
- این ماشینِ مامانت نیست دیگه.
- اووووه!
باشه باشه.
- خب، نظرت چیه؟
- می‌تونیم دوباره بریم؟
- چرا که نه؟
نوبت توئه.
- چی؟
- گواهینامه گرفتی که چی؟ استفاده نکنیش؟
بیا جا عوض کنیم.
بذار رو دنده یک، آروم با کلاچ کار کن.
فقط ملایم، نرمی با گاز برو.
آفرین، همین‌جوری، آفرین.
حسش کن.
ماشین خیلی قدرت داره، آروم برو.
قبل از پیچ بزن دنده دو.
اوکی.
- چه خوشگله، ال، خیلی قشنگه، عالیه.
آرههه!
- این دیگه کیه؟
- فکر کنم اون ماشین قدیمی تیم لنسینگه...
یا لااقل بقایاش!
- فکر کنم درست می‌گی.
بیاید یه کم حال کنیم.
- ترمز، ترمز، ترمز، ترمز!
- همه چی اوکیه، اوکیه.
- یوووهووو!
- باورم نمی‌شه، باکه!
- فکر می‌کنی حریفش بشیم؟
- شاید ۳۰ سال پیش
وقتی تازه از کارخانه دراومده بود.
الان نه.
- آره، آره رفیق، بیا بگیرشون.
- بگیرشون، بگیرشون.
- بیا ببینیم چی تو چنته داری، پیرمرد!
- خب دیگه، بسه دیگه مسخره‌بازیا.
بپیچونش.
- آره، شروع شد.
باشه، باشه.
آره، آره، آره.
- خیلی خب، خیلی خب، خیلی خب.
- تو خطت بمون، بذار تو دیدت باشه.
- خب، باید بگیریش، بگیرش، الان بگیرش!
- آره، گاز بده، برو دنده سه،
بزن دنده سه، دنده سه.
- این پیرمرده هنوز یه چیزایی بلده.
- ولی دیگه نمی‌ارزه واسه یه وانت خودتو بزنی.
آروم باش.
- واسه همین بیمه‌ست دیگه!
- خب باشه.
- آره، ال!
ال...
- گمش کردم.
- بالا و گشاد پیچید، ال!
بالا و گشاد پیچید!
لعنتی.
می‌خواد بزنه بهمون، ال!
ترمز کن!
- چیکار می‌کنی باک؟ باک، باک، باااک!
- هی، حالت خوبه؟
- آره، خوبیم.
- جفت‌تون؟
- آره آره، مشکلی نیست.
- حواست باشه به اون حرکت‌های آخر پیچ مسخره‌ات.
فهمیدی چی گفتم؟
- هی...
کی پشت فرمون بود اصلاً؟
- هی، تو همونی نیستی که سلطان پیست بیضی بود؟
- جداً؟
- ماشینتو بیار تعمیرگاه ما،
ببینیم می‌تونیم یه واکس خوب بزنیم یا نه!
- اون یه دختر بود.
- آره، معلومه کنی!
- وای...
دیدی قیافه‌شو؟
- "ماشینتو بیار تعمیرگاه، یه واکس بزنیمش!"
نزدیک بود خودمو خیس کنم!
(می‌خنده)
تو خیلی بیشتر از اونی شبیه باباتی هستی که فکر می‌کردم.
- منظورت چیه؟
- اون هیچ‌وقت جا نمی‌زد.
حتی وقتی می‌دونست قراره ببازه.
انقدر براش جنگیدم که پر از کوفتگی و زخم و دست خراشیده‌م.
فکرشم نمی‌تونی بکنی.
- این خوبه یا بده؟
- نمی‌دونم.
شاید فقط یه چیز معمولیه.
- اوکی.
الان واقعاً گرسنمه.
(همهمه‌ی مشتری‌ها)
اوکی.
سلام تیم، خوشحالم دیدمت.
منم خوشحال شدم دیدمت گریس.
خب دیگه.
- باید دوباره مسابقه بدی.
- بیا از چیزی که امروز اتفاق افتاد لذت ببریم
و همونو نگه داریم. پیشنهاد منه.
- می‌تونم توی تیم مسابقه‌ت باشم.
کمکت کنم ماشینتو درست کنیم،
می‌تونیم به باک نشون بدیم یه راننده‌ی واقعی چیکار می‌تونه بکنه.
- مسابقه گذاشتن دیگه واسه من تموم شده، الی.
- لزومی نداره که تموم بشه.
- بی‌خیال، این ورزشِ جووناس.
خودمم می‌دونم و قبولش کردم.
تو هم باید قبولش کنی.
- خب اگه یه دختر جوون بخواد چی؟
- اوه خدای من.
- می‌تونی تو تیم من باشی.
یاد بده چیکار باید بکنم.
- ال، تو اومدی تابستون توی تعمیرگاه کار کنی.
این قولیه که به مادرت دادم.
- نمی‌خوام اون قول رو بشکنم-- - می‌تونم همچنان تو تعمیرگاه کار کنم.
- فقط آخر هفته‌ها مسابقه می‌دیم، درسته؟
- مادرت منو می‌کشه اگه بذارم پشت فرمون بشینی--
- خودش می‌دونه که تو مسابقه می‌دی.
براش اونقدرا هم تعجب‌آور نیست.
- نه الی، ال!
بابات فقط تو یه تصادف معمولی نمرد.
تو یه تصادف توی همون پیست مرد.
- بابام مسابقه می‌داد؟
- آره، باباتم مسابقه می‌داد.
برادرم بهترین دوستی بود که داشتم.
همه کارامونو با هم می‌کردیم.
معلومه که مسابقه می‌داد، ال.
- چی شد آخرش؟
- وقتی داشت از پیچ دوم می‌اومد بیرون، ماشین واژگون شد
و فکر می‌کنیم که یه شلنگ بنزین ترکیده بوده احتمالاً
و ماشین آتیش گرفته.
آتیش خیلی سریع پخش شد،
اونقدری سریع که کسی نتونست کاری بکنه.
می‌دونی؟
هیچ‌کس وقت نداشت.
- چرا مامانم اینو ازم قایم کرد؟
- اوه بی‌خیال ال.
مادرت اون شب که این اتفاق افتاد
نه ماهه حامله بود.
همزمان که داشت تو رو به دنیا می‌آورد،
داشت با شوهرش خداحافظی می‌کرد.
تولد تو همیشه با مرگ اون گره خورده.
و فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت واقعاً تونسته باشه
درست باهاش کنار بیاد.
راستش منم گیج شده بودم.
یهو شد که مغازه فقط با یه نفر می‌چرخید.
مادرت با ونس آشنا شد، با هم رفتن مونتری.
- این انصاف نیست.
کاری که با من کرد یا با تو، درست نبود.
- نمی‌تونی مادرت رو بابت اون سرزنش کنی.
بی‌انصافی اونجاست که آدمی رو که دوستش داره از دست می‌ده.
- یا اینکه پدرشو از دست بده.
- متأسفم واسه اون اتفاق.
- مرسی.
- اون موقع بود که بابات یه فرصت عالی گیرش اومد
که شات‌گان رو دربیاره.
- جدی نه. - و شلیک کنه.
کار هم کرد.
بده اون شماره ۱۵ رو، می‌دی؟
طرفا رو حسابی ترسوند.
یه چیزی بهت بگم، دیگه هیچ‌وقت باهامون در نیفتادن.
- چند سالشون بود؟
- فکر کنم اوتیس حدوداً ۹ سالش بود.
خب.
فکر نمی‌کنم تا دیفرانسیل برسه،
کاری از دستمون بر بیاد فعلاً.
- می‌دونی یعنی چی دیگه.
- نگوها.
- ماشین مسابقه.
- ال، فکر کنم راجع به این حرف زده بودیم.
هیچ‌کدوم‌مون قرار نیست با اون ماشین بریم بیرون.
- آره آره، لازم نیست بریم.
فقط می‌تونیم گرد و خاکاشو پاک کنیم و یه کم ور بریم باهاش
وقتی از کار وکالتی برگشتیم، یا هرچی.
- تو واقعاً همه‌ی حرفایی که بهت می‌زنم یادت می‌مونه؟
- تیم، من اومدم تابستونو رو ماشینا کار کنم.
و می‌خوام بعدی همون یکی باشه.
- باشه.
کجا داری میری؟
- فکر کنم باتریش خرابه، اگه اشتباه نکنم.
- نه، درست حدس زدی.
خاموشش کن.
- هوو!
بزن بریم این کوچولو رو بندازیم تو جاده!
- جاده؟
فکر کردی چه جور ماشینیه این؟
این کوچولو مال خاکیه، نه آسفالت.
- خب، بیاین خاکی‌ش کنیم.
- باشه.
- ببینیم این کوچولو چی تو چنته داره.
- کی قراره رانندگی کنه؟
- فکر می‌کنی کی قراره برونه؟
- نمی‌دونم، بیشتر کارای ماشینو من کردم.
- تو بیشتر کارا رو کردی؟
- خب، جزو دوتای اول که بودم!
- این کوچولو ۱۵ ساله خاک ندیده.
فکر می‌کنی بذارم اولین نفر تو بشی که می‌برتش بیرون؟
- با اونم مشکلی ندارم.
- منم همین‌طور.
- آخه این بیشتر مناسب یه جوون‌تره که...
چی گفتی الان؟
- اینو امتحان کن.
ببین چی می‌تونی بکنی.
- خب.
- گِل اون بیرون یه کم چسبنده‌ست.
یعنی ماشین یه‌کم لیز می‌خوره.
وقتی گاز می‌دی، ته ماشین سر می‌خوره،
پس آماده باش، خب؟
- آره.
- فقط پیچای چپ.
بهترین پیچ چپ
وقتیه که فرمون رو به راسته، فهمیدی؟
- هووو هووو هوو!
- چه حسی داشت؟
- محشر بود!
- فقط اینو بگم، عالی بودی اون بیرون.
واقعاً عالی.
تا حالا همچین کنترل ماشینی
توی بار اول رانندگی ندیده بودم.
- محشر بود.
- تو یه "لنسینگ" واقعی هستی.
- خب، بیاین ببریمش تو بای شماره دو.
چند دور فرمونو به راست بچرخون.
- می‌دونی تیم، این واقعاً یه ماشین عالیه.
- همیشه می‌دونستم که هست.
- آره.
فقط حیف که باید
کل روز تو کارگاه خاک بخوره.
- الی...
- این ماشین واسه پیست ساخته شده، تیم.
- الی، بسه دیگه.
- این یه غوله تیم.
- چی گفتی؟
- چیزی که اینجاست، یه موجود جادویی قدرتمنده
که سال به سال داره
تو یه چراغ قدیمی زپرتی گیر می‌افته.
- تو خیلی خوبی.
- لامپ رو بساب تیم، جنّی رو آزاد کن.
بذار توی خاک پرواز کنه.
- ببین، هیچ‌چیزی نمی‌تونه منو راضی کنه
که بذارم تابستون امسال بری پیست خاکی.
متأسفم، اصلاً... - مغازه بازه؟
- هی باک، این‌جا چی کار می‌کنی؟
- گفتید می‌تونید یه دستی به وانت من بکشید.
پس اومدم.
- نقد حساب می‌کنی؟
- نه واقعاً.
اون خانوم بیمه واقعاً دل‌سوزی کرد
وقتی شنید تصادف فرار از صحنه داشتم.
- جدی؟
- آره.
این ماشین مسابقه‌ی قدیمیتونه؟
- آره، خودشِ.
- قراره بدیدش موزه یا همچین جایی؟
- نه، نه، همین نزدیکا بردیمش تو یه مزرعه قدیمی.
خیلی خوب جواب داد.
- برای یه عتیقه حتماً خوبه دیگه.
می‌دونی باید ماشین منو
یه چند دور ببری تو پیست.
راننده‌ی خوبی هستی.
- جدی فکر می‌کنی؟
- آره.
- می‌دونی، با همین عتیقه حال می‌کنیم باک.
مرسی که سر زدی.
در مورد وانتت بهت خبر می‌دم.
- آره، دارم میام.
- مامانت منتظرته؟
- نه، کِنی منو می‌رسونه خونه.
در مورد حرفی که قبلاً زدم جدی بودم،
که یه ماشین مسابقه‌ای واقعی رو امتحان کنی.
فقط بگو.
شاید بتونم دسترسی به پیست "کالیستوگا" بگیرم.
- دِ برو بابا!
- اِهِم.
- یعنی نه، مرسی.
می‌خوام خودم با تلاش برم اون‌جا.
- خیلی خب، باشه.
هر جور راحتی.
راستی، جمعه لازم دارمش تیم.
- ببینم چی می‌تونم بکنم.
- شاید بهتر باشه یه‌کم کمتر وقت بذاری روی اون ماشین مسخرت
و بیشتر کار کنی، هوم؟
آره گفتم دارم میام کنی!
خدافظ الی.
خدافظ باک.
- اول باید مطمئن بشیم مادرت موافقه.
- بله، ممنونم.
مرسی مرسی مرسی مرسی!
- ببین، هیچ تضمینی نیست، باشه؟
فقط یه مدت کوتاه وقت می‌ذاریم
ببینیم می‌تونی آماده شی یا نه. همین.
- من آمادم.
کاملاً آماده‌م. - بستگی به خودته.
- بهترین معلم دنیا رو دارم.
- واقعاً فکر می‌کنی؟
- خب، بیا ثبت‌نامت کنیم،
از بازرسی فنی ردت کنیم،
یه هزینه کوچولو بدیم و یه ذره بشینی پشت فرمون.
باشه.
اول از همه، اینجا زمین باز نیست.
دیوار داره.
پس آروم شروع می‌کنیم، قبوله؟
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
- تیم الی، برو جلو!
- بریم تیم!
- الی، کارت عالی بود!
- انجامش داد.
دکتر رتکی به اتاق عمل ۱.
- خیلی عصبانیه، نه؟
- فکر نکنم اصلاً واژه‌ای باشه برای اینکه چقدر عصبانیه.
- نذار بخندم.
- متأسفم که بهت دروغ گفتم.
- می‌دونی که موضوع فقط اون نبود.
درسته؟
به خانواده نباید دروغ گفت.
- می‌دونم.
- ببین، من خراب کردم، دخترم.
از خانوادم فاصله گرفتم
و بعدش همه چیز تو زندگیم بهم ریخت.
ولی تو باعث شدی بفهمم آدم فقط یه خانواده داره.
و اون مهم‌ترین چیزیه که تو زندگی‌ت داری.
دوستت دارم، دخترم.
- منم دوستت دارم.
- یه لطفی بهم می‌کنی، باشه؟
وقتی اون بیرونی، اگه پرستاری دیدی،
بهش بگو دفعه بعد یه سوزن کوچیک‌تر بیاره!
- باشه.
توی این عکس خیلی خوشحال به نظر می‌رسی.
- بودم.
- کاش می‌تونستم بابا رو موقع مسابقه ببینم.
- آره، منم همین‌طور.
- متأسفم که بهت نگفتم رفتم مسابقه.
- منم متأسفم که درباره بابات چیزی نگفتم.
- تیم می‌گفت راننده خوبی بوده.
- اوهوم.
بهترین بود.
- هیچ‌وقت دلت براش تنگ می‌شه؟
- دلم براش تنگ شده.
هی کوچولو، دلم برات تنگ شده بود.
- باعث افتخار ما بود، الی.
- وای خدای من. - این آقا دیگه کیه؟
- شاید باید اون یکی رو می‌فروختی!
ماشین در حال خروج از پیچ چهار،
درود به آمریکا، بهترین کشور روی زمین،
و به شما، بهترین طرفداران مسابقات اتومبیل‌رانی!
الی!
آره!
قراره برات
بزرگ‌ترین کیکی که دیدی درست کنم!
دمت گرم، الی!
- یک، دو، سه...
پنیر!
- وای، باورم نمی‌شه بالاخره تموم شد.
هنوز نگفتی این مشتری خاص کیه.
اصلاً دیده ماشین رو؟
- آره، دیده.
می‌دونی این اولین ماشینیه که من و بابات خریدیم.
همه چی رو با این ماشین تجربه کردیم.
مال توئه دخترم.
بیا یه دور باهاش بزنیم.
محشره!
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top