طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
این چیه؟
هدیه‌ی کریسمست بود؟ - چی؟ -
خیلی خطش ریزه!
همه ی کمیک‌ها رو خوندم. بعضیاشون عالی بودن، بعضیاشون مسخره‌
ولی تا حالا همچین خطی ندیده بودم.
ولی کمیک‌ها خیلی شخصین، واقعاً.
فردا صبح ساعت شش به سمت اورزا حرکت می‌کنید.
اسم مکانیکی که همراهتون هست علی هست. تو تعمیرگاه منتظرتونه.
یه آدم احمق و بی وفا هست. تو بازی ورق هم تقلب می‌کنه.
ولی ردیابی بلده و جنوب رو مثل من می‌شناسه.
به من ربطی نداره.
ناراحت نباش. آقای مارک خیلی حسوده.
عشق اول و آخرش کامیونه. حالا هم داره سعی می‌کنه یه رابطه‌ی قدیمی رو تموم کنه.
برای همین وقتی این همه شلوغی رو دید، شروع کرد به خیال‌پردازی.
هلو، میشه عوضمون کنی؟ خیلی خسته شدم.
اگه ازم پرسید، بگو دارم حمام می‌کنم. - شب تو کافه زیزی می‌بینمت. -
خب تو کافه زیزی باید چیکار کنم؟ - عروس جدید تعمیرگاه، خیلی تازه‌ست -
احتمالا آقای اشتاینر پول نوشیدنی‌ها رو میده، چون مطمئنم خیلی باسواده.
ما هم باسواد به نظر می‌رسیم. - مگه سواد جای پول رو می‌گیره؟ -
اگه پول نبود، آفریقا خیلی وقت پیش نابود شده بود.
حساب شما آماده‌ست.
لعنت!
خدای من!
انجل، لامپ رو خودم خاموش کنم؟
بچه‌ها، این آخرین نوشیدنی منه.
نه اینکه خسته شدم، ولی ساعت شیش صبح باید برم سفر.
کامیونت بیمه داره؟ - آره -
بارش چی؟ - آره -
خب مشکلت چیه؟
واقعاً نمی‌خوای بفهمی.
یه بار دیگه میگم که فرستادن پلیس واسه یکی از راننده‌ها، روش من نیست.
من اصولا...
حرفمو باور کن، حتی یه کامیون کاملا نو هم با این بار نمیتونه بیشتر از 35 کیلومتر بر ساعت سرعت بگیره.
تا فردا ظهر سوار کامیونتت شو و بروکو رو بگیر.
بهت بگم، مطمئنم که دیگه امیدی به بروکو نیست.
توی اون کامیون قرمز چه خبره؟
یعنی چی؟ توی کامیون قرمز چه خبره؟
میگم توی کامیون قرمز چه خبره؟
گونی‌های سیمان
کامیون و بارش رو آماده کن و بیارش اینجا.
بروکو رو هم بیار اگه دوست داری. عذرخواهی می‌کنه و من هم قضیه رو فراموش می‌کنم.
میگم این یه مسأله‌ی اصولیِ.
الان جواب نده، ولی وقتی به بندر برگشتی، می‌فهمی که من ناسپاس نیستم.
بس کن دیگه. ما که فرش‌فروش نیستیم.
بهترین کاری که می‌تونم بکنم 5000 فرانکه.
نظرت چیه؟
اگه باید بروکو رو بگیری و با هم حرف بزنید، نمی‌خوام جلوتون رو بگیرم.
تو و بروکو رو می‌شناسم. گاهی خیلی پر سر و صدا حرف می‌زنید.
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top
این تویی روستایی؟ - آره، منم -
صدات عجیبه. صدات عوض شده؟
چی؟
این همه آشوبی که راه انداختی رو تموم نمی‌کنی؟
بروکو، گوش کن. خودت رو توی یه موقعیت سختی انداختی ولی هنوز هم می‌تونم کمکت کنم.
نه، شوخی نمی‌کنم. اشتاینر هم نه.
آره، با منه. مطمئناً.
چی؟
آره، بهت می‌گم. برای گرفتن تو پول گرفتم.
صبر کن
گفتم صبر کن، به یه جای خیلی خطرناک رسیدیم.
به خدا صبر کن!
کاری که با تریلی کردی رو بکن، وگرنه هممون می‌میریم.
اگه تریلی داشتیم الان دنبالمون نمی‌کرد.
رسیدیم! - خوش اومدین بچه‌ها -
بگم که خیلی بی‌ملاحظه‌ای؟
بیا پسر، به همسایه‌ها بگو که به هم کمک کنن.
باید واقعیت رو قبول کنیم. این چیزیه که وقتی پیر می‌شیم اتفاق می‌افته.
فقط وانمود کن که چیزی ندیدی. اون روستایی نزدیک‌بین شده.
سخت می‌تونه توی مسیرش بمونه. گاهی توی موزامبیک پیداش می‌کنیم.
گاهی توی جاده‌ی 66، و گاهی هم اینجا تو شن‌ها.
پس می‌کشیمش که کارش رو از دست نده.
حتی پیرمردها هم به غذا نیاز دارن. - تموم شد؟ -
آره، خب بیا بکنیم. فکر کنم بیست مشت خاک سرعت خوبی باشه.
میتونیم بهتر از اینم انجام بدیم. - بیست و پنج تا -
اگه اون پیرمرد سکته نکنه.
راستی چرا این کارو با اون کر و لال کردی؟ خیلی عصبانی بود.
گفت که اون عوضی بروکو یه دخترو با خودش برده. درسته؟
شاید از کنار جاده برداشته باشه. - نمی‌دونم -
وقتی گفت "گذشته" چی گفت؟
می‌گی به من ربطی نداره.
درسته، ولی این راز نیست. همه داستان منو می‌دونن.
پنج سال پیش تو شرفا یه شرکت کوچک با سه تا کامیون داشتم که تقریباً قسط‌هاش رو داده بودم.
اسم شرکت "شب زنده‌داران حمل و نقل" بود.
با قمار از دستش دادی؟
نه، نباید بگم. آخه، داستان معشوقه...
و کسی که قمار می‌کنه و همه چیز رو می‌بازه‌، اینا تو فیلم‌ها اتفاق می‌افته.
داستان من عجیب‌تر از اونه.
یه روز شنبه از شرفا با جیپ رفتم عماره تا واسه موتور کامیون یه پخش‌کننده بخرم.
ساعت شیش صبح رفتم و نه شب برگشتم. پس سریع رفتم و برگشتم.
ولی یه مشت اراذل هم فعال شدن و فرصت کافی برای شروع یه انقلاب پیدا کردن.
یه دیکتاتور راست‌گرا رو با یه دیکتاتور چپ‌گرا عوض کردن.
وزیر خارجه و وزیر کشور زندانی شدن.
و عده‌ای اومدن تا جشن بگیرن و خونمون و کامیون‌هامو آتیش بزنن.
و چون هیچ‌کس نمی‌تونست جلوشون رو بگیره، جیپمو هم خواستن.
فقط اون پخش‌کننده برام مونده بود.
اشکالی نداره، نیازی نیست. برو، امروز حمل و نقل رائیگانه.
وایسا
می‌خوای اونجا چیکار کنی؟ بن‌بسته.
می‌دونم.
ولی تعجب می‌کنم که اینو می‌دونی.
فکر می‌کردم این‌جا رو نمی‌شناسین.
حتماً توی یه زندگی دیگه از اینجا رد شدم.
لعنت به پلیس، خوک‌های کثیف!
یه عوضی درجه یک. باور کن.
مثل دادگاه نظامی حرف می‌زنی.
ولی قضیه خیلی ساده‌تر از اونه.
موضوع پول همیشه ساده‌ست.
ماهانه هزار دلار کنترل اوضاع رو در دست داشتم.
و تو دنبال بروکو هستی، برای یه مبلغ پول.
و تو؟ تو هم دنبالش نیستی؟
آره، ولی دوست من نیست.
نگران نباش، اگه دوست من بود هم فرق نمی‌کرد.
دیگه تعجب نمی‌کنم.
حداقل این دفعه مجبور به کندن نیستیم.
خب، اگه تو نیم ساعت تمومش کنی، 50 فرانک بهت میدم.
کمه - صد فرانک -
منظورم زمانه - دست به کار شو، باید آماده باشی -
وقت داری؟ - نه -
جمعه گذشته قول دادی که قبل از رفتن، سر بزنی.
شاید محکم نزدی - نمی‌تونم همه همسایه‌ها رو بیدار کنم -
جوابمو بده.
حقیقتو بهم بگو - چی؟ -
من فاحشه ام؟
هنوزم با هر کسی می‌خوابی؟ منظورم رفقاست.
آره
بهت پول دادن؟
نه
دیدی؟ تو هنوز هم همون فرشته‌ی مهربون ما هستی.
کار خیرخواهانه‌ام تموم شد. اگه اشکال نداره، یه چیزی می‌خورم.
و بعدش یه کم می‌خوابم.
اگه بخوای، می‌تونم اون برنج دیروز رو گرم کنم.
بازی چنده؟
توی کامیون چیه؟ طلا؟ حشیش؟
نمی‌دونم و برام مهم نیست.
واقعاً کنجکاو نیستی - داره گولمون می‌زنه -
فقط می‌دونم که یه نفر منتظر محموله پشت مرزه.
صد هزار دلار پول میده.
پس فرقی نمی‌کنه طلا باشه یا خردل یا علف هرز.
تحویل می‌دم و پول رو می‌گیرم. من اینجا نیستم که حدس بزنم.
رویاپردازی نکن، روستایی.
مبلغ بزرگیه، حتی اگه نصفش بشه.
عجب، چقدر آدم عوض می‌شه.
یادته روکو؟ تامپیکو، مورسی، کاراکاس.
همه چیزو با هم شریک بودیم.
خطرات، پول‌ها، دخترها.
و تو رفتی، دو‌رو، بی‌ هیچ کلمه‌ای.
بین خودمون، این عدالته؟
نمی‌تونم بگم کاملاً اشتباه می‌کنی، اما من از تو درست‌ترم.
چطور؟
چون اسلحه دارم.
بذار رک‌گو باشم، ورق‌ها به نفع تو نیست.
پانزده سال چی رو با هم شریک بودیم؟ جاده‌های ناهموار، خاک و کار سخت.
چیز دیگه ای با هم شریک نبودیم.
فقط چیزای بد رو با هم شریک بودیم. هیچوقت پول رو با هم شریک نبودیم.
هیچکس پولش رو شریک نمی‌شه.
می‌دونی که چقدر عوضی شدی؟ - واقعاً؟ -
وقتی تصمیم گرفتی دنبالم بیای، تامپیکو و مورسی رو یادت اومد؟
این مانع از دویدن به دنبال پول نشد.
پول رو به دوستی ترجیح دادی.
لعنتی، چی می‌خوای؟ - نمک -
پس نمک بخواه.
اوضاعت خرابه؟ - نه -
میشه یه چیزی ازت بپرسم؟
مثل اینکه خودت گفتی، اسلحه دست توئه، تا وقتی که دست توئه
اگه محموله دستت بود، به کی می‌فروختیش، احمق؟
وقتی چیزی با ارزش باشه، همیشه کسی هست که بخواد بخره، احمق.
درسته.
از حرفات می‌فهمم که ما تاجریم که وانمود می‌کنیم راننده کامیونیم.
درسته.
چطور دو ساعت با این پاها راه برم؟ - بمون اینجا، برام مهم نیست -
تامپیکو رو یادته؟ مورسی رو یادته؟
فکر کردم داری آماده می‌شی که بغلش کنی.
نه، آبدجان نیست.
هنوز نه.
و بیپا رو پیدا نکردم. همه چیز ناپدید شده.
طـلا فیـلم www.Tala-Film.Top